WIE IS Zorina
Ik ben getrouwd en ik ben moeder van drie kinderen en heb een stiefdochter. Als 5 jarige meisje ben ik geadopteerd. Toen de oudste geboren werd, besloot ik om te stoppen met werken. Ik wilde het moederschap voorrang geven.
Het was een heel drukke tijd met mijn drie jonge kinderen. Mijn adoptie-ouders hadden ook steeds meer hulp nodig. Dat was pittig, omdat ik nog jonge kinderen had en dan ook de zorg voor mijn ouders. Ik kreeg destijds te horen, dat maar vijf procent van de mantelzorgers met een jong gezin in deze situatie komt. Normaal gesproken ga je pas voor je ouders zorgen als je rond de vijftig bent. Dan heb je meestal al meer zelfstandige kinderen.
Gelukkig ben ik een zorgzaam persoon en het zorgen deed ik met liefde. Ik was in die tijd ook weer begonnen met leren. Het was erg druk, aangezien ik veel ballen in de lucht moest houden. Als ik op deze tijd terugkijk, dan ben ik ontzettend blij, dat ik mijn zorgtaken heb kunnen volbrengen en dat ik mijn studies goed heb afgerond.
Ik ben als klein meisje van drie jaar vanuit Bangladesh naar Nederland gekomen. Het was een nieuwe en vreemde wereld voor mij. Op mijn papieren stonden verschillende meisjesnamen en uiteindelijk ook een incorrect geboortejaar, 1972. Ik kreeg de naam Zorina Ambia. Ambia naar mijn biologische moeder, zoals op mijn afstandsverklaring vermeld staat. Door een gebitsonderzoek bleek dat ik twee jaar ouder ben dan wat er op mijn adoptiepapieren stond. Ik heb verschillende fases doorlopen. Verdriet, onmacht, woede, aanpassen, eenzaamheid, frustraties. Tijdens deze fases zocht ik naar hulp, maar helaas heb ik die niet kunnen vinden. Als tiener ging ik naar een psycholoog. Ik moest een verhaal vertellen en de psycholoog schreef alles op. Achteraf vind ik dit niet voldoende. Ik miste een ondersteunend gesprek over waar ik als geadopteerde tiener tegenaan liep. Ik wilde gehoord worden, en niet iemand die continu aan het schrijven was. Er was ook een hulpverlener, die zei tegen mij: ‘Je moet met je adoptie leren leven’. Dit was voor mij ook geen goede ondersteuning. Het is een dooddoener om zoiets tegen je cliënt te zeggen. Ik miste de noodzakelijke nazorg bij adoptie enorm.
MIJN ERVARING & OPLEIDINGEN
Ik heb de opleidingen HBO coaching en HBO-toegepaste psychologie, systeemtherapie, klinische psychologie, relatie-coaching en adoptietraining afgerond. Nu coach ik geadopteerden die tegen bepaalde adoptie-vraagstukken aan lopen. Het gaat om vragen als: in welke mate ben je gehecht? Hoe kan je omgaan met verlatingsangst binnen een relatie? Hoe kan je je identiteit alsnog vinden? Ook kan ik je de ruimte geven om te mogen rouwen, omdat je je familie en cultuur kwijt bent geraakt. Er wordt vaak met een roze bril naar adoptie gekeken. Je helpt een kindje zonder ouders, door het een nieuw leven te geven. Er komen veel meer dingen bij kijken, want zo simpel is adoptie niet. Zolang mijn adoptie-ouders leefden was ik loyaal naar ze. Ik wilde hen niet kwetsen, maar ik hield hierdoor geen rekening met mijn eigen gevoelens. Wie was er loyaal aan mij?
Als ervaringsdeskundige wil ik je ondersteunen met je vragen omtrent adoptie en ik zal je niet bij mij laten weggaan met een kreet als: ‘Adoptie, daar moet je mee leren leven’. Ik wil er graag echt voor je zijn, door naar je te luisteren en te coachen, zodat jij antwoorden op jouw vragen gaat vinden. Door de coachings-gesprekken help ik je om je beter te gaan voelen, zodat je nog beter kunt functioneren op je werk en in je relatie.
GRATIS INTAKEGESPREK
Wil je meer weten of kijken of we een match zijn? Boek dan een vrijblijvend en kosteloos intakegesprek van een half uur.
